Na Adapterze pojawił się film  „Jak daleko stąd, jak blisko” w reżyserii Tadeusza Konwickiego z 1972 roku audiodeskrypcją i napisami. To poetycka, refleksyjna opowieść o człowieku, który wraca pamięcią do swojego życia, młodości i doświadczeń wojennych.

Film utrzymany w konwencji snu opowiada o czterdziestoletnim Andrzeju, który w symbolicznej podróży przez wspomnienia próbuje zrozumieć motywy samobójstwa swojego przyjaciela Maksa. Spotyka postacie z przeszłości – bliskich, zmarłych i dawną ukochaną – oraz konfrontuje się z własnymi traumami, poczuciem winy i pytaniami o swoją tożsamość. Granica między rzeczywistością a wizją zaciera się, prowadząc bohatera do symbolicznego spotkania z Maksem i refleksji nad życiem, śmiercią i przeszłością. Film ma luźną, trochę oniryczną strukturę – bardziej przypomina strumień wspomnień niż klasyczną historię z początkiem i końcem. To refleksja nad przemijaniem, historią Polski i tym, jak przeszłość wpływa na to, kim jesteśmy dziś.

Pomiędzy jawą a snem

Jak daleko stąd, jak blisko pokazuje bardzo osobisty sposób opowiadania o historii i pamięci – nie przez wielkie wydarzenia, ale przez wspomnienia jednego człowieka. Film łączy prywatne życie bohatera z doświadczeniem całego pokolenia Polaków po wojnie. To także jeden z najpełniejszych, najbardziej autorskich filmów Tadeusza Konwickiego – łączy literaturę, poezję i kino, pokazując, że film może być formą osobistej refleksji, a nie tylko klasycznej opowieści fabularnej. Reżyser odważnie eksperymentuje z formą.

Kino artystyczne lat 70. 

Jak daleko stąd, jak blisko został przyjęty jako dzieło ambitne i bardzo osobiste. Krytycy doceniali jego poetycki styl, głęboką refleksję nad pamięcią, historią i losem powojennego pokolenia. Film uznawano za przykład kina autorskiego – takiego, w którym najważniejsza jest wizja twórcy, a nie popularna, prosta fabuła. Jednocześnie dla części widzów był trudny w odbiorze. Nielinearna narracja, mieszanie snu, wspomnień i rzeczywistości oraz spokojne tempo sprawiały, że nie był to film rozrywkowy, lecz raczej dzieło do przemyślenia. Z czasem obraz zyskał jeszcze większe uznanie i dziś jest traktowany jako jedno z ważniejszych osiągnięć w twórczości Tadeusza Konwickiego oraz istotny przykład polskiego kina artystycznego lat 70.

Dostępność

Film jest dostępny z audiodeskrypcją i napisami dla osób z niepełnosprawnościami wzroku i słuchu. Można go obejrzeć bezpłatnie platformie Adapter: https://adapter.pl/filmy/jak-daleko-stad-jak-blisko/

Dofinansowano ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych oraz ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzącego z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego.